Η εμπειρία της περιφοράς της εικόνας της Παναγίας της Χρυσοπηγής είναι πραγματικά μοναδική.
Μία πομπή ανθρώπων συνοδεύει την εικόνα της Παναγίας, η οποία θα περάσει από όλα τα χωριά του νησιού.
Από κοντά και ο Πολιτιστικός σύλλογος Σίφνου.
Είναι μία ανάμνηση, μία ευλογία, ένα ευχαριστώ για το θαύμα που έγινε σε παλαιότερη εποχή και το νησί γλύτωσε από την επιδρομή των ακρίδων που είχε δεχτεί.
Λέγεται πως οι ψαράδες σήκωσαν τα δίχτυα τους και αυτά ήταν γεμάτα με ακρίδες.
Το νησί γλύτωσε την καταστροφική επιδρομή με το θαύμα της Παναγίας.
Η εικόνα σηκώνεται από την Παναγία την Χρυσοπηγή από τον πανηγυρά τον Κώστα τον Μενεγάκη και τον πάτερ Ιωάννη Ψαραύτη(Κουρούλη) στις πέντε η ώρα το πρωΐ, κατόπιν έρχεται κ ο πάτερ Ιωάννης από τις Καμάρες.
Με καΐκι μεσα στη νύχτα μεταφέρεται στα Σεράλια του Κάστρου.
Από το παλιό λιμάνι του Κάστρου ξεκινά η μεγάλη περιφορά με τα πόδια.
Η εικόνα θα περάσει μέσα από το Κάστρο, μετά θα ανέβει στο Κάτω Πετάλι, από εκεί θα έρθει στο Αη Λούκα για να καταλήξει στον Αρτεμώνα.
Από την πλατεία του Αρτεμώνα θα περάσει στο Πάνω Πετάλι, θα φτάσει στην Απολλωνία και από εκεί θα ανηφορίσει για τα Εξάμπελα και την Καταβατή.
Μετά την Καταβατή η εικόνα θα περάσει από τον Ελεήμωνα για να καταλήξει στον Μητροπολιτικό Ιερό ναό του Άγιου Σπυρίδωνα και γίνεται δεκτή με τιμες απο την μπάντα του Λιμενικού Σώματος και την παραλαμβανουν οι Μητροπολίτες για την πανηγυρική Θεία Λειτουργία, κατόπιν θα μεταβεί με πομπή στο Ηρώων συνοδευόμενη από την μπάντα του Λιμενικού σώματος, ξανά επιστροφή στην εκκλησία και από εκεί ο παλιός πανηγυράς θα την παραδώσει στον νέο και θα καταλήξει στο σπίτι του(όλα αυτά θα τα δούμε στο βίντεο).
Όλοι περιμένουν με λαχτάρα να προσκυνήσουν την εικόνα της Παναγίας.
Η εικόνα με τους πιστούς μπαίνουν στις περισσότερες εκκλησίες που βρίσκουν στο διάβα τους.
Η εικόνα μπαίνει μέσα σε σπίτια για να μπορέσουν να την προσκυνήσουν άνθρωποι που είναι ασθενείς και άνθρωποι ηλικιωμένοι.
Όλοι θα δεχτούν την ευλογία της Παναγίας.
Η πομπή αυτή έρχεται μέσα από πολύ παλιές εποχές και παντρεύει το χθες με το σήμερα.
Μερικές φορές νιώθεις πως έχεις χάσει την αίσθηση του χρόνου και έχεις γυρίσει σε αλλοτινούς καιρούς.
Σε όλη αυτήν την μεγάλη διαδρομή υπάρχουν αρχετυπικές μορφές Σιφνιών, ανδρών και γυναικών, που ακολουθούν αυτήν την πορεία μία ολόκληρη ζωή.
Κάθε τέτοια μέρα ένα δάκρυ κυλάει για όλους αυτούς που δεν βρίσκονται, πια, ανάμεσά μας και δεν έλειψαν ποτέ από αυτήν την πομπή.
Το κυρά Μάρω του Αντωνάκη του Μάρκου μία ζωή ολόκληρη ακολουθούσε αυτήν την πομπή κρατώντας στα χέρια της το θυμιατό.
Για το κυρα-Μαρώ η πομπή αυτή ήταν βασικό στοιχείο της ταυτότητας της, αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής της.
Φέτος είχαμε την σημαντική απώλεια του Ιούλιου του Αθυμαρίτη…
Για την Παναγιά μας, όπως λένε οι Σιφνιοί!!!!
Βοήθειά μας!!!
Δείτε πλάνα από την περιφορά από όλα τα χωριά που πέρασε:
