- To Μονοδέντρι της Ηπείρου είναι ένα τα ομορφότερα χωριά της Ελλάδας.
Ανήκει στα περίφημα Ζαγοροχώρια της Ηπείρου στα οποία περιλαμβάνονται συνολικά 46 χωριά.
Τόποι απίστευτοι, με την Φύση να δένει αρμονικά με τις δημιουργίες των ανθρώπων.
Εδώ υπάρχει το Ριζάριο Εκθεσιακό Κέντρο που αυτήν την εποχή φιλοξενεί μία πανέμορφη έκθεση με φωτογραφίες του Robert A. McCabe.
«Η ΕΛΛΑΔΑ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ
«Τα χρόνια της ελπίδας»
Ο άνθρωπος αυτός αγάπησε την Ελλάδα όσο λίγοι άνθρωποι.
Ήρθε εδώ στα 1954 με το επιβατηγό πλοίο “Castel Felice” μαζί με τον αδελφό του, τον Τσαρλς με μία φωτογραφική μηχανή Rolleiflex.
O εικοσάχρονος Robert A. McCabe έφτασε με τον αδελφό του στη Χάβρη και από εκεί ταξίδεψε μέχρι την Βενετία για να πάρει το πλοίο «Αχιλλεύς» και να φτάσει στον Πειραιά.
Ο νεαρός μαγεύτηκε από την χώρα που συνάντησε.
Ήταν ένας ολότελα διαφορετικός κόσμος από αυτόν στον οποίο είχε μεγαλώσει.
Επισκέφτηκε αρχαιολογικούς χώρους και επιστρέφοντας στην Αμερική θέλησε να μεταπηδήσει από την Αγγλική Φιλολογία στις Κλασικές Σπουδές, αλλά δεν τα κατάφερε γιατί για να γίνει αυτό χρειαζόταν ως προϋπόθεση η γνώση της αρχαίας ελληνικής γλώσσας.
Όμως, το διδακτορικό του είχε σχέση με την Ελλάδα καθώς ήταν για τον Λόρδο Μπάιρον.
Ο νεαρός φωτογράφος επιστρέφει στην χώρα μας για να φωτογραφίσει τις Μυκήνες και τις ανασκαφές της Βρετανικής αρχαιολογικής Σχολής.
Η σχέση του με την Ελλάδα απέκτησε μία άλλη διάσταση όταν γνώρισε, ερωτεύτηκε και παντρεύτηκε την Ντίνα Φιλιππαίου, η οποία βρέθηκε στην Αμερική με υποτροφία του Ιδρύματος Φουλμπράϊτ.
Η ζωή του Robert McCabe μοιάζει με παραμύθι.
Γνώρισε την Ελλάδα πριν επέλθει ο μαζικός τουρισμός.
Ήταν ένας ολότελα διαφορετικός κόσμος.
Κατάφερε να αποτυπώσει στιγμές, βλέμματα, συναισθήματα που σιγά-σιγά ξεθώριασαν.
Ας σταθούμε μόνο σε μία φωτογραφία από την έκθεση στο Μονοδέντρι.
Σέριφος 1970.
«Σχολική αίθουσα με δάσκαλο τον Δημήτρη Ρήγα.
Οι μαθήτριες φορούν την χαρακτηριστική μπλε ποδιά».
Σε ένα και μόνο κλικ αποτυπώνει τόσα και τόσα βλέμματα.
Η χαρά της στιγμής.
Η χαρά της φωτογραφικής αποτύπωσης.
Ο ξένος που ήρθε στο σχολείο για να τους τιμήσει.
Από τότε έχουν περάσει 54 χρόνια, ίσως κάποιος αναγνωρίσει τον εαυτό του..
Οι άνθρωποι αυτοί θα πρέπει να είναι σήμερα 64-65 ετών.
Ίσως και να θυμούνται εκείνον τον Αμερικάνο που ήρθε μία μέρα στο σχολείο και τους φωτογράφισε.
