Ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα του Γιώργου του Σταυριανού, του προέδρου του Πολιτιστικού Συλλόγου Σίφνου, θα σας μεταφέρουμε κάλαντα της Σίφνου από παλαιότερες εποχές.
Τα κάλαντα αποτελούν σημαντικό κομμάτι της πολιτιστικής παράδοσης του τόπου μας.
Τις γιορτές γράφονταν τα παιδικά σκοπό κάλαντα, τα οποία ήταν γραμμένα για ένα συγκεκριμένο παιδί που θα τα καλάντιζε τις γιορτινές ημέρες.
Ένα άλλο έθιμο ήταν τα κάλαντα των εκκλησιαστικών επιτροπών που γράφονταν για μία συγκεκριμένη εκκλησία με την συγκέντρωση προσφορών για την αναστύλωση και την προστασία της εκκλησίας.
Υπάρχουν τετράδια ολόκληρα γεμάτα κάλαντα για την νέα χρονιά, παιδικά κάλαντα και κάλαντα για εκκλησίες και μοναστηριές.
Σταδιακά θα ανεβαίνουν κάποια από αυτά τις υπέροχες μαρτυρίες μίας άλλης εποχής.
Ας επιστρέψουμε εξήντα δύο χρόνια πριν, στα τέλη του 1962.
Ο Αντώνης ο Μάρκου, από τα Εξάμπελα, γράφει τα κάλαντα για τον ερχομό του 1963.
Η οικογένεια έχει οκτώ παιδιά, πέντε αγόρια και τρία κορίτσια.
Από τα αγόρια τα τέσσερα στράφηκαν σε κάποιο κομμάτι της ζωής της στη θάλασσα.
Το Αντωνάκη του Μάρκου δεν ξεχνά τη θάλασσα που είχε ή έχει κοντά της κάποια από τα παιδιά του.
Εξήντα δύο στο καλό
καλά μας ήρθες ως εδώ
έλα εσύ εξήντα τρία
φέρε μας χαρά κι υγεία.
Στη θάλασσα και στη στεριά
αλαφριά κι όχι βαριά
να κτυπάς τα κύματά σου
όσοι βρίσκονται κοντά σου.
Κάνε τη θάλασσα γυαλί
που αρμενίζουν Χριστιανοί
και παλεύουν νύκτα μέρα
κύματα και με αέρα.
