Μία υπέροχη ιστορία που γράφτηκε από τον Απόστολο Δόμβρο.
Η ιστορία περιλαμβάνεται στο βιβλίο του «Ιστορίες από το Πέραμα».
Οι «Ιστορίες από το Πέραμα» αναφέρονται σε πλοία που «χτίστηκαν» τις δεκαετίες του ‘60 και του ’70 στο Πέραμα και στους ανθρώπους τους.
Περιγράφουν μία ηρωϊκή εποχή της ναυπηγικής ιστορίας της νεότερης Ελλάδας, που πέρασε και οι συντελεστές της την νοσταλγούν.
Μία και μόνο φορά είχα την τύχη να μιλήσουμε στο τηλέφωνο.
Ήταν ένας άνθρωπος χειμαρρώδης με απίστευτη ικανότητα στην επικοινωνία.
Έζησε το Πέραμα στις μεγάλες του δόξας και κατέγραψε κάποιες από τις ιστορίες του στο υπέροχο βιβλίο του.
Εδώ και λίγα χρόνια μίσεψε από τον επίγειο κόσμο μας.
Ο Απόστολος Δόμβρος γεννήθηκε το 1937 στην Αθήνα.
Διπλωματούχος ηλεκτρολόγος-μηχανικός, πτυχιούχος του Πολυτεχνείου του Μονάχου.
Ήταν ιδιοκτήτης του τεχνικού γραφείου Technoship στον Πειραιά.
Συντονιστής της επιτροπής του Λέοντος του Πειραιά και επίτιμος πρόεδρος των Προικοννησίων.
Είχε την πρωτοβουλία της κατασκευής της Μαρμαρινής Σαντάλας.
Το διήγημα που ακολουθεί είναι αφιερωμένο στο “ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑ” της οικογένειας Στρίντζη.
Στο μόνο σημείο που δεν έχει δίκιο είναι πως το “ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑ” ήταν το δεύτερο, και όχι το πρώτο, επιβατηγό/οχηματαγωγό που καθελκύστηκε στο Πέραμα.
Η ναυπήγηση του “ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑ” ολοκληρώθηκε τον Ιούλιο του 1965.
Είχε προηγηθεί η ναυπήγηση του “ΑΝΝΑ ΜΑΡΙΑ”.
ΤΟ F/B «ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑ», ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΤΟΥ ΣΤΡΙΝΤΖΗ
Το 1965 καθελκύστηκε στο ναυπηγείο του Ζέρβα, στο Πέραμα, το επιβατηγό-οχηματαγωγό «Κεφαλληνία». Ήταν το πρώτο φεριμπόουτ κλειστού τύπου που φτιάχτηκε στην Ελλάδα.
Πλοιοκτήτης του ο καπετάν Μήτσος ο Στρίντζης και ναυπηγός ο Χρήστος Μεσσήνης. Το πλοίο αυτό ήταν τυχερό, διότι από αυτό ξεκίνησε η Εταιρεία Στρίντζη, η οποία σήμερα είναι μία από τις μεγαλύτερες ακτοπλοϊκές εταιρείες, με γραμμές και στο εξωτερικό και με πρόγραμμα μεγάλης εξάπλωσης.
Θυμάμαι, βρισκόμασταν στα γραφεία της «Σήμενς» στην Αθήνα και μαζί με τον καπετάν Μήτσο (έτσι ήθελε να τον λέω, το γερμανόφερτο «κύριε Στρίντζη» δεν το ήθελε) παρευρισκόταν και ο ηλεκτρολόγος και κουμπάρος του, ο Πέτρος ο Περδικούρης, και μιλούσαμε για τον ηλεκτρικό εξοπλισμό του σκάφους, όταν έγινε σεισμός. Βρισκόμασταν στον έκτο όροφο και η δόνηση ήταν ισχυρή.
Ο καπετάν Μήτσος έμεινε ατάραχος, λόγω επτανησιακής καταγωγής. Εμείς οι άλλοι κάπως θορυβηθήκαμε, στο διάδρομο όμως ακούστηκαν κραυγές από τον Γερμανό διευθυντή της «Σήμενς», ο οποίος, ανίδεος τελείως, έτρεχε στο διάδρομο ξεφωνίζοντας «erdbeben» (σεισμός στα γερμανικά) και μπήκε στο ασανσέρ.
Όλα χαμογελάσαμε και ολοκληρώσαμε τη διαπραγμάτευσή μας.
Είμαι σίγουρος ότι ο σεισμός αυτός, κατά τη εγκυμοσύνη του «Κεφαλληνία», έφερε γούρι και στο καράβι και στους ανθρώπους οι οποίοι από τότε, όλοι ενωμένοι, πατεράδες γιοι, ανιψιοί, μηχανικοί, καπετάνιοι, εργάστηκαν σκληρά σαν δράκοι και έφτιαξαν αυτό που έφτιαξαν.
Ναυπηγός του πλοίου ήταν ο δόκτωρ Χρήστος Μεσσήνης, τον οποίο θεωρώ «πρύτανη της μεταπολεμικής ναυπηγικής στην Ελλάδα» και «πατέρα του Περάματος».
Ο μαστρο-Χρήστος, όπως τον αποκαλούσε ο γέρο-Ζέρβας, είχε σπουδάσει ναυπηγική στην Ιταλία. Ήταν Έλληνας από τη Ρουμανία, πανέξυπνος, ο οποίος αναλόγως των περιστάσεων γινόταν ένα με τους καζαντζήδες ή αριστοκράτης της belle époque.
Εμείς οι νεότεροι στην ηλικία τεχνικοί, λέγαμε ότι τα σχέδια του Μεσσήνη γίνονταν με την κιμωλία πάνω στις λαμαρίνες του ναυπηγούμενου σκάφους, στο καρνάγιο. Τα σχέδια που παρέδιδε ήταν μόνο τα απαραίτητα όσα ζητούσε ο νηογνώμονας, αν υπήρχε. Όλα τα άλλα με την κιμωλία, επιτόπου.
Παρ’ όλα αυτά, πρέπει να ομολογήσω ότι, όπως με διαβεβαίωσε ο Γερμανός διευθυντής της Schaffran Propeller, ο κ. Kreft, οι ναυπηγικές γραμμές των πλοίων που σχεδίαζε ο Μεσσήνης ήταν καταπληκτικές.
Μου δόθηκε η ευκαιρία να εξακριβώσω το αληθές αυτής της υψηλής μαρτυρίας συγκρίνοντας τις ναυπηγικές γραμμές των σκαφών «Κεφαλληνία», «Έλλη» και «Ιόνιον», που ήταν και τα τρία πνευματικά παιδιά του Μεσσήνη, με τις γραμμές άλλων ναυπηγείων που έδρασαν στο Πέραμα.
Το «Κεφαλληνία» ήταν το πρώτο οχηματαγωγό κλειστού τύπου που φτιάχτηκε στο Πέραμα. Ήταν πλοίο με ναυπηγικές αρετές, πολύ καλά σχεδιασμένο. Ο καπετάν Μήτσος ο Στρίντζης, που ήδη είχε μαζί με τον συμπατριώτη του υφασματέμπορο Παγουλάτο το φερυμπόουτ «Άγιος Γεράσιμος», ήξερε ποιες ανάγκες είχε η γραμμή Πάτρα-Κεφαλονιά σε επιβάτες και αυτοκίνητα, με την πείρα του έδωσε στο ναυπηγό τα απαραίτητα στοιχεία και αυτός τα έλαβε υπόψη του για το σχεδιασμό του σκάφους.
Το «Κεφαλληνία» έγινε αφορμή να γίνω ελεύθερος επαγγελματίας, ιδρύοντας το τεχνικό γραφείο μου, την Technoship. Αφορμή έδωσε ο εξοπλισμός του ευλογημένου αυτού σκάφους.
Τότε, στο Πέραμα, ο κατασκευαστής των μηχανών του σκάφους αναλάμβανε και την προμήθεια όχι μόνο ολόκληρου του συστήματος προώσεως, δηλαδή κύριες μηχανές, μειωτήρες, άξονες, προπέλες, αλλά και άλλων μηχανημάτων, όπως αντλίες, αεροσυμπιεστές, τηλέγραφοι μηχανής-γέφυρας, ηλεκτροπαραγωγά ζεύγη, ακόμη και ηλεκτρικοί πίνακες του πλοίου.
Φυσικά ο κατασκευαστής των μηχανών επιβάρυνε το κόστος με την προμήθειά του, που ήταν της τάξεως του 30% με 35%.
Αυτή τη λεπτομέρεια σκέφτηκα να την αξιοποιήσω. Ανέλαβα τις αντιπροσωπείες όλων των κατασκευαστών μηχανημάτων εξοπλισμού. Ως ειδικός μηχανικός ανέλαβα υπεύθυνα το συντονισμό των αλληλεξαρτώμενων αυτών μονάδων και έτσι το τελικό κόστος, που πλήρωνε ο πλοιοκτήτης, ήταν κάπου 20% με 25% χαμηλότερο, γιατί τα γενικά έξοδα του γραφείου μου ήταν ασήμαντα σε σύγκριση με τα concerns των κατασκευαστών των μηχανών.
Πρέπει να ομολογήσω ότι η ναυπήγηση του «Κεφαλληνία» δεν έφερε γούρι μόνο στους Στρίντζηδες, αλλά και σε μένα.
Στην καθέλκυσή του δεν θα υπήρχε η φιάλη της σαμπάνιας, αν δεν την είχα φέρει εγώ ο ίδιος.
Τότε, στο Πέραμα δεν ήξεραν ακόμη από σπασίματα σαμπάνιας στην πλώρη του νέου καραβιού, το οποίο περίμενε ανυπόμονα πάνω στα βάζα να γλιστρήσει στο θαλασσινό στοιχείο του.
Το βράδυ της καθέλκυσης, όλοι οι καζαντζήδες με τους καρναγέρηδες και τους καπετανο-πλοικτήτες έσπαζαν πιάτα σε πιάτο μπουζουξίδικο, πίνοντας μπύρα FIX.
Ούτε σαμπάνιες, ούτε ουϊσκι, ούτε γαρδένιες κυκλοφορούσαν στα κεντράκια αυτά, όπου το ζεϊμπέκικο το χόρευαν γνήσια παιδιά της πιάτσας, που έπιαναν τις λαμαρίνες και τις έκαναν αγγέλους, όπως στο «ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑ»
Εις μνήμην του Απόστλου Δόμβρου και όλων όσων συνέβαλλαν στην ναυπήγηση και στην λειτουργία του “ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑ”.
