Στο διαγωνισμό παραχώρησης των 22 περιφερειακών αεροδρομίων, μεταξύ των οποίων είναι και αεροδρόμια των Κυκλάδων όπως της Νάξου, της Σύρου, της Πάρου και της Μήλου, αναφέρεται με δημόσια παρέμβαση του ο Τομεάρχης Νησιωτικής Πολιτικής του ΠΑΣΟΚ κ.Γιάννης Πολυχρονάκος:
“Η διοίκηση του Υπερταμείου προχώρησε στην έναρξη διαγωνιστικής διαδικασίας για την αξιοποίηση των 22 περιφερειακών αεροδρομίων με την έκδοση πρόσκλησης υποβολής εκδήλωσης ενδιαφέροντος.
Δεν υπήρξε καμία συζήτηση, διαβούλευση το προηγούμενο διάστημα.
Εδώ και 4 χρόνια, δημόσια, ζήτησα ενημέρωση από το Υπερταμείο για την αναβάθμιση και αξιοποίηση του αεροδρομίου της Νάξου αλλά και για τις προθέσεις του αναφορικά με τον διαγωνισμό. Δεν πήρα καμία απάντηση.
Ενδεχομένως η απάντηση να είναι ότι η ΥΠΑ που διαχειρίζεται τα αεροδρόμια, δε “κατάφερε” ή δε θέλησε να ανανεώσει τη σύμβαση της καθαρίστριας στην έναρξη κιόλας της τουριστικής περιόδου.
Πέρα από τις καθυστερήσεις στην υλοποίηση των έργων για τα οποία είχαν
δεσμευτεί πόροι.
Προφανώς, αυτή η απαξίωση δε γίνεται τυχαία.
Ας έρθουμε όμως στον διαγωνισμό:
Στη διαγωνιστική διαδικασία δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη για έργα που
εκτελούνται ή έχουν δρομολογηθεί από το δημόσιο σε αυτά τα αεροδρόμια. Κανείς δε μας λέει αν θα συνυπολογιστούν στις επενδύσεις που θα πρέπει να κάνει ο στρατηγικός επενδυτής.
Στην προκήρυξη αναφέρεται ότι “τμήμα των προς εκτέλεση απαιτούμενων έργων ενδέχεται να τύχει επιχορήγησης με την ένταξή του σε σχετικό πρόγραμμα επιχορήγησης ή λοιπά χρηματοδοτικά προγράμματα χρηματοδοτούμενα από εθνικούς ή/και από ευρωπαϊκούς πόρους, ή να τύχει άμεσης ή έμμεσης χρηματοδοτικής συμβολής ή ενίσχυσης από το ελληνικό Δημόσιο”.
Άρα…
Η παραχώρηση-πακέτο, δεν περιλαμβάνει ασφαλιστικές δικλείδες και
ρήτρες για αεροδρόμια με σχετικά μικρή κίνηση, σε νησιά όπως η Αστυπάλαια, η Κάσος, τα Κύθηρα ή το Καστελόριζο. Με ποιο τρόπο θα υποχρεωθεί ο παραχωρησιούχος να εγγυηθεί την ανάπτυξη αλλά και τη διαρκή λειτουργία και αναβάθμιση αεροδρομίων, σε μικρά νησιά, που δεν έχουν μεγάλη κίνηση;
Ήταν τόσο δύσκολο να μπει μια ρήτρα διασφάλισης;
Τα χρηματοοικονομικά κριτήρια έχουν τεθεί κατά τρόπο που δείχνουν
την κατεύθυνση. Είναι εύλογο να αναζητείται εύρωστος οικονομικά επενδυτής. Τι θα συμβεί όμως αν μία εταιρεία αποκτήσει τον έλεγχο όλων των αεροδρομίων της χώρας και όλοι αντιλαμβάνονται τι εννοώ…
Όποιος ελέγχει τα αεροδρόμια της χώρας, επιβάλλει και τους δικούς του όρους για τον τουρισμό. Καθορίζει τα τέλη, αποφασίζει ποια περιοχή θα αναπτυχθεί περισσότερο και ποια λιγότερο.
Δε θα έπρεπε να τεθεί όριο για τον αριθμό των αεροδρομίων που θα μπορεί να διαχειρίζεται στη χώρα ένας φορέας;
Δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη για να αμβλυνθούν οι συνέπειες που είναι
ήδη ορατές από ασύμμετρες εξελίξεις, όπως η ενεργειακή κρίση που επηρεάζει ήδη τα ταξίδια και τις αεροπορικές μεταφορές.
Αναφέρομαι σε προβλέψεις για τη συγκράτηση του κόστους υπηρεσιών σε λογικά επίπεδα.
Θα μπορούσε για παράδειγμα να υπάρχει πρόβλεψη για τη μείωση των τελών
κάποιους μήνες του χρόνου, προκειμένου να αυξηθεί ο αριθμός των πτήσεων και να επιμηκυνθεί η τουριστική περίοδος.
Και να δεχθούμε ότι δεν μπορεί σε αυτή τη φάση να τεθεί θέμα μείωσης, δεν θα έπρεπε να υπάρχει ένα ανώτατο όριο τελών;
Δεν υπάρχει καμία επίσης πρόβλεψη για την ανάπτυξη δραστηριοτήτων σε
περιφερειακά αεροδρόμια που θα μπορούσαν να συμβάλλουν στην τοπική οικονομική και τουριστική ανάπτυξη.
Θα μπορούσε για παράδειγμα να ενταχθεί στην προκήρυξη η δημιουργία υποδομών για την ανάπτυξη του αεροπορικού τουρισμού, που προσελκύει τουρίστες και επισκέπτες υψηλού εισοδήματος.
Συμπέρασμα: εφόσον κάνουμε διαγωνισμό για την αξιοποίηση των 22 περιφερειακών αεροδρομίων, ας τον κάνουμε σωστά. Με διαφάνεια, στόχευση και προτεραιότητα την περιφερειακή και τοπική ανάπτυξη.”
Γιάννης Πολυχρονάκος
Οικονομολόγος
Τομεάρχης Νησιωτικής Πολιτικής
μέλος Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής
ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής
