Το διαβάσαμε στο: https://www.reporter.gr
Είναι γνωστό πως οι περισσότεροι πολιτικοί στην Ελλάδα έχουν για «ευαγγέλιο» το πολιτικό κόστος. Αποφεύγουν δηλαδή οποιαδήποτε απόφαση μπορεί να τους στερήσει ψήφους και σπάνια «επενδύουν» σε έργα που δεν πρόκειται να τους ωφελήσουν σε άμεσο χρόνο στην κάλπη.
Για αυτούς τους λόγους, τα έργα υποδομών δεν είναι στις προτεραιότητές τους. Άλλωστε, όταν ολοκληρωθούν, μπορεί να είναι άλλοι στην εξουσία για να πάρουν τα εύσημα. Προτιμούν, λοιπόν, έργα που αποδίδουν γρήγορα κι ας έχουν σύντομη… ημερομηνία λήξης.
Προφανώς, αυτή η λογική καθυστερεί τα μεγάλα έργα υποδομών που έχει ανάγκη ο τόπος. Υπάρχουν, όμως και οι εξαιρέσεις που οφείλουμε να αναδεικνύουμε σε κάθε ευκαιρία. Μία τέτοια εξαίρεση έζησε και έδρασε προ πολλών ετών στη Σέριφο, αλλά το τότε έργο του έχει αξία ακόμα και σήμερα.
Πριν από περίπου δύο μήνες, το νησί των Κυκλάδων συνδέθηκε ακτοπλοϊκά με το Ηράκλειο Κρήτης και έτσι απέκτησε καθημερινή σύνδεση με τον Πειραιά για όλο το χρόνο.
Η είδηση αυτή χαροποίησε τους μόνιμους κατοίκους τους νησιού και σίγουρα ο δήμος και οι επιχειρηματίες που κατέβαλαν μεγάλη προσπάθεια για να μπει το πλοίο στη γραμμή, αξίζουν πολλά συγχαρητήρια.
Πρέπει, όμως, να υπογραμμίσουμε πως η συγκεκριμένη ακτοπλοϊκή διασύνδεση δεν θα μπορούσε να γίνει πράξη, αν πριν από σχεδόν 30 χρόνια, ο τότε δήμαρχος Σερίφου, Παναγιώτης Χρυσολωράς, δεν είχε πάρει την κομβική απόφαση να αναβαθμίσει το λιμάνι του νησιού.
Σε αντίθεση με τους περισσότερους πολιτικούς που προτιμούν τις εφήμερες αποφάσεις άμεσου αντίκτυπου, ο αείμνηστος Παναγιώτης Χρυσολωράς, επέλεξε να φτιάξει μία υποδομή που υπερέβαινε τις τότε ανάγκες του τόπου του.
Κάποιοι τότε απόρρησαν με την επιλογή του να δαπανήσει χρόνο και κονδύλια για να φτιάξει ένα μεγάλο λιμάνι που μπορούσε να φιλοξενήσει ακόμα και τρία καράβια ταυτόχρονα. Θα μπορούσε να κάνει άλλα… ρουσφέτια. Άλλωστε εκείνη την περίοδο ο τουρισμός στο νησί ήταν εξαιρετικά περιορισμένος. Το νησί ήταν δυσπρόσιτο και φτωχό.
Κι όμως, χάρη στη ανιδιοτέλεια και τη διορατικότητά του έφτιαξε ένα λιμάνι πρότυπο, που σήμερα αποδεικνύεται ευεργετικό για τον τόπο που αγάπησε και υπηρέτησε όσο καλύτερα μπορούσε.
Εδώ και χρόνια, όσοι επισκεπτόμαστε το νησί τα καλοκαίρια, έχουμε διαπιστώσει πως η τουριστική του ανάπτυξη οφείλεται σε μεγάλο βαθμό σε αυτή την υποδομή, καθώς όπως προαναφέραμε μπορεί να φιλοξενήσει μεγάλα πλοία και μάλιστα την ίδια στιγμή.
Έτσι, τους καλοκαιρινούς μήνες τα δρομολόγια είναι πλέον πολλά και οι επισκέπτες του νησιού έχουν αυξηθεί ραγδαία.
Μεγάλο πρόβλημα αποτελούν τα δρομολόγια του χειμώνα που είναι αραιά. Η Attica Group επέλεξε φέτος να συνδέσει ένα από τα πλοία της με τις Κυκλάδες κι αν αναρωτιέστε γιατί δεν επέλεξε τη Σίφνο ή την Κύθνο, αλλά τη Σέριφο, η απάντηση βρίσκεται ακριβώς στο γεγονός ότι υπερέχει σε επίπεδο υποδομών.
Χρειαζόμαστε λοιπόν περισσότερους Χρυσολωράδες. Στα νησιά (που αναπτύσσονται χωρίς σχέδιο), στη Θεσσαλία (που φάνηκε από τον Ντάνιελ ότι τα αντιπλημμυρικά έργα δεν ήταν στις προτεραιότητες των τοπικών αρχόντων), στον Έβρο (που τον χρηματοδοτούμε μόνο για τον Φράχτη) αλλά και παντού. Και φυσικά οι κυβερνήσεις οφείλουν να στηρίζουν κάθε δήμαρχο με όραμα και όχι μόνο αυτούς που είναι της «παράταξης» προκειμένου να επανεκλεγούν.
