Υπήρχε κάποτε μια μεγάλη ναυτιλιακή εταιρεία που είχε το όνομα GA Ferries.
Ανήκε στον καπετάν-Γεράσιμο Αγούδημο από την Αγία Ευφημία της Κεφαλονιάς.
Ο καπετάν-Γεράσιμος Αγούδημος, πιο γνωστός ως Μάκης Αγούδημος, είχε φορτηγά.
Κάποια στιγμή, γύρω στα 1988, αποφασίζει να εμπλακεί στην Ακτοπλοΐα.
Θα ξεκινήσει στην Ακτοπλοΐα με το “Νταλιάνα” και το “Μιλένα” το 1989.
Σύντομα θα προστεθεί στο στόλο η “Δήμητρα”.
Αυτά είναι τα ονόματα των τριών θυγατέρων του Μάκη του Αγούδημου.
Το 1991 θα προστεθεί στο στόλο και η επιβλητική “Ροδάνθη”, προς τιμήν της συζύγου του της κ. Ροδάνθης Αγούδημου.
Το 1993 θα αποκτηθεί το “Ρομίλντα” που θα πάρει το όνομά του από τα αρχικά των ονομάτων της “ΡΟδάνθης”, της “ΜΙλένας” και της “ΝΤΑλιάνας”.
Kαι το 1994 θα συμπληρωθεί η αρμάδα με τη δρομολόγηση του “Μαρίνα” στη γραμμή για Κάλυμνο-Κω-Ρόδο.
Λίγο μετά θα αποκτηθεί το δεύτερο “Δήμητρα”, πρώην “Ionian Fantasy” του Στρίντζη σε αντικατάσταση του πρώτου “Δήμητρα” που πουλήθηκε στον Αντώνη τον Αγαπητό.
Τα πλοία του Μάκη του Αγούδημου έμπαιναν κυριολεκτικά παντού, σε κάθε “τρύπα” του Αιγαίου.
Έμπαιναν παντού.
Τόσο στα μεγάλα νησιά που τα ήθελαν όλοι, όσο και στα μικρά νησιά της άγονης που δεν πήγαινε κανείς άλλος.
Η επιτυχία του ήταν παροιμιώδης.
Το 1993 θα σπάσει το μονοπώλιο της ΔΑΝΕ και θα μπει στα Δωδεκάννησα.
Ήταν το colpo grosso.
Είχε τέσσερα-πέντε πλοία δρομολογημένα στα Δωδεκάννησα.
– “Ροδάνθη” και “Μαρίνα” για Κάλυμνο-Κω-Ρόδο.
– “Ρομίλντα” για Πάτμο-Λειψούς-Λέρο-Κάλυμνο-Κω-Ρόδο και Αμοργό-Νίσυρο-Τήλο-Σύμη-Καστελόριζο
– “Δήμητρα” για Πάτμο-Λέρο-Κάλυμνο-Κω-Ρόδο και άγονη.
– “Μιλένα” και “Νταλιάνα” για Σαντορίνη-Ηράκλειο-Κάσο-Κάρπαθο-Διαφάνι-Χάλκη-Ρόδο.
-“Ρομίλντα”/”Νταλιάνα” στη μεγάλη άγονη από Αλεξανδρούπολη για Ρόδο (κάπου στα 1998-2000)
Μέχρι το 1999 όλα είναι εξαιρετικά.
Τα πλοία δουλεύουν πολύ καλά, οι επιδοτήσεις είναι άφθονες, η τύχη με το μέρος του.
Στο μεταίχμιο των εποχών και των αλλαγών η εταιρεία πουλήθηκε και αυτή στην Minoan Flying Dolphins χωρίς όμως να ολοκληρωθεί ποτέ 100% η μεταβίβαση.
Σύντομα ο καπετάν-Μάκης ο Αγούδημος κατάφερε να πάρει πίσω την εταιρεία.
Όμως, οι όροι του παιχνιδιού έχουν οριστικά αλλάξει στη Νέα Χιλιετία.
Η δρομολόγηση της Blue Star στα Δωδεκάννησα μοιάζει να είναι η αρχή του τέλους.
Ότι έκανε ο ίδιο το 1993 στη ΔΑΝΕ του το έκανε η Blue Star το 2001 με τη δρομολόγηση του “Blue Star 1” στα Δωδεκάννησα.
Η μη αναέωση τοιυ στόλου είναι η άλλη μεγάλη πληγή.
Τα μόνα πλοία που αποκτήθηκαν μετά το 1997 ήταν το “Δημητρούλα” και το “Ανθή Μαρίνα”.
Δεν μπορούσαν όμως να γυρίσουν το παιχνίδι.
Κάπου στα 2002 ο Μάκης ο Αγούδημος στρέφεται στις Κυκλάδες, στα επιδοτούμενα δρομολόγια από τη Σύρα για τα νησιά.
Έτσι έρχεται στη Σίφνο.
Μέχρι το 2009, όταν θα δέσει το “Ρομίλντα”, τα πλοία του εξυπηρέτησαν πάρα πολύ τα νησιά μας.
Η κύρια γραμμή που έκαναν τα πλοία του ήταν το δρομολόγιο από Πειραιά για Κύθνο-Σέριφο-Σίφνο-Κίμωλο-Μήλο-Φολέγανδρο-Σίκινο-Ίο-Θήρα-Ανάφη.
Η μεγάλη δόξα του “Ρομίλντα” και του “Δημητρούλα”.
Κάποιες μικρές στιγμές από όλα αυτά …
Ιούλιος του 2003.
Το ηρωϊκό “Νταλιάνα” ετοιμάζεται να δέσει στο λιμάνι της Σερίφου.
Το γιαπωνέζικο πλοίο εκτελεί ένα δρομολόγιο που γινόταν σε κάποιες πολύ παλαιότερες εποχές.
Πειραιάς-Σύρος-Πάρος-Σέριφος-Σίφνος-Κίμωλος-Μήλος.
Η “Δημητρούλα” στο λιμάνι των Καμαρών της Σίφνου το καλοκαίρι του 2004.
Το πλοίο ανεβαίνει από Σαντορίνη-Ίο-Σίκινο-Φολέγανδρο-Μήλο-Κίμωλο και βάζει ρότα για τον Πειραιά.
Μια “κομψή ιταλίδα” που εξυπηρέτησε τα νησιά μας από το 1997 έως το 2008.
Το “Ρομίλντα” στις Καμάρες της Σίφνου το καλοκαίρι του 2003.
Όσο περνούν τα χρόνια ο μύθος του λάμπει ολοένα και περισσότερο.
Ένα πλοίο που έχει ακούσει, κατά καιρούς, τα εξ αμάξης από δημιοσιογράφους και επιβάτες.
Αλλά και ένα πλοίο που αγαπήθηκε πάρα πολύ από τους επιβάτες της άγονης γραμμής και τα πληρώματά του.
Η χάρη του έφτασε μέχρι τη Biennale της Βενετίας, μέσα από τις φωτογραφίες που αποτύπωσαν τους επιβάτες καταστρώματος σε ένα ταξίδια από τον Πειραιά για τη Σαντορίνη.
Το “Ρομίλντα” της μνήμης.
Το “Ρομίλντα” της ανθρωπιάς.
Το “Ρομίλντα” των ναυτικών του.
Το “Ρομίλντα” των νησιών της άγονης γραμμής.
Μια σχετικά ασυνήθιστη συνάντηση.
Στις Καμάρες της Σίφνου συναντιέται μια Κυριακή απόγευμα του Αυγούστου του 2005 το “Δημητρούλα” και το “Ανθή Μαρίνα” του Μάκη του Αγούδημου.
Το “Δημητρούλα” ανέβαινε από Σαντορίνη και έβαζε πλώρη για Σέριφο-Κύθνο-Πειραιά.
Το “Ανθή Μαρίνα” κατέβαινε από Πειραιά για Σίφνο-Σαντορίνη-Κω-Ρόδο.
Αυτή ήταν η εποχή του Μάκη του Αγούδημου και της GA Ferries.
Ήταν μια φορά και έναν καιρό …..
