Ένα υπέροχο τραγούδι του Γιώργου Μητσάκη… Το τραγούδι που έχει τίτλο «Ναύτης» ή «Ένα Καράβι απ´ τον Περαία», είναι γραμμένο το 1948 και αποτυπώνει τον καημό και τον έρωτα του ναύτη για μία όμορφη μελαχρινή κοπέλα.
Ακούστε το στο παρακάτω βίντεο:
Το καράβι σαλπάρει για μακριά και η καρδιά του ναύτη παραμένει μετέωρη ανάμεσα στον κόσμο της στεριάς και σε αυτόν της θάλασσας. Οι στίχοι σμίγουν νοερά με την εικόνα του επιβατηγού πλοίου ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ που φθάνει στις Καμάρες της Σίφνου και την εικόνα του φορτηγού πλοίου EVIA ISLAND που είναι δεμένο στον ντόκο.
Ποιος ξέρει τι καημούς περνούν οι ψυχές και οι καρδιές των ανθρώπων που ταξιδεύουν σε αυτά τα πλοία. Το ταξίδι, είτε κοντινό είτε μακρινό, είναι πάντα κάτι που σε απομακρύνει από τη στεριά. Και η καρδιά του ναύτη μοιάζει να τραγουδά… Το αφιερώνουμε σε όλους τους ναυτικούς, σε όποιες θάλασσες και αν ταξιδεύουν…
«Ένα καράβι απ’ τον Περαία έχει σαλπάρει για μακριά, μα κάποιος ναύτης που είναι μέσα το νου του πάντα τον έχει στη στεριά,
μα κάποιος ναύτης που είναι μέσα το νου του πάντα τον έχει στη στεριά.
Ο καπετάνιος είν’ στο τιμόνι κι άλλοι δουλεύουν στη μηχανή,
κι ο ναύτης μόνος μπροστά στην πλώρη αναστενάζει για μια μελαχρινή, κι ο ναύτης μόνος μπροστά στην πλώρη αναστενάζει για μια μελαχρινή.
Μα ο λοστρόμος πάει και του λέει: “Μη συλλογιέσαι κι ανησυχείς. πως έχεις δίκιο καταλαβαίνω, φουρτούνες τέτοιες περάσαμε κι εμείς.
Πως έχεις δίκιο καταλαβαίνω, φουρτούνες τέτοιες περάσαμε κι εμείς.”
Καπεταναίοι και τόσοι άλλοι, λοστρόμοι, ναύτες, μηχανικοί,
καθένας έχει και τον καημό του, έτσι είμαστ’ όλοι εμείς οι ναυτικοί,
καθένας έχει και τον καημό του, έτσι είμαστ’ όλοι εμείς οι ναυτικοί.
